View this article in English | bilingual

Τιμωνιάς

Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Mοῦσα, κακότροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη ἄοικος, ἐπεὶ συκῆν οὔ πω κατέκοψε
πολλῶν δ’ ἀνθρώπων κακὰ ἤθεα πολλὰ κατέγνω
πολλὰ  δ’ ὅ γ’ εἰν ἄστει πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
ἀρνύμενος ἣν μὲν συκῆν ἰδ’ ἑταίρων χύτραν
ἀλλ’ οὐδ’ ὣς αὑτόν γ’ ἐρρύσατο ἱέμενός περ
αὐτοῦ γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλωλε
νήπιος, ὃς κατὰ βοῦς ἰδὲ κ’ αἶγας καὶ ὃν πλοῦτον
ἤσθιε, αὐτὰρ ἑταῖροι ἀφεῖλον πάντα τὰ λοιπὰ
τῶν ἁμόθεν γε, θεά, χαριέντως εἰπὲ καὶ ἡμῖν